Diocesan press releases

Create a “colander Christmas” so the love we share can escape, says the Bishop of St Asaph

The Bishop of St Asaph, the Rt Revd Gregory Cameron sends you his Christmas message and wishes you a blessed and joyful Christmas:

(Sgroliwch i lawr am y Gymraeg, os gwelwch yn dda)

I remember my mother coming home in my childhood with a new-fangled invention – airtight plastic containers to use in the kitchen.  I remember this now in the Christmas season because all the adverts seem to portray a Christmas that is a little bit too tidy, too perfect, too airtight.  The family are all safely gathered in, the presents are sorted, and all is well.  It’s a Tupperware Christmas.

Christmas wasn’t tidy – a pregnant unmarried teenager, no place to stay, rural folk seeing visions, and strangers seeking attention from the East.  In a final twist, a massacre of children at home sends a family fleeing as refugees to Egypt.

Nor does God want our Christmases to be tidy.  Sure, the message of the angels is “Peace on earth, goodwill to all people”, but the agents that God calls to take on this job today aren’t the “angels from the realms of glory” – it’s us.  We are the ones who can bring the peace and goodwill – and not just to those near and dear to us.  God asks us to have a mind for the homeless, those without shelter, the poor, the outsider, the lonely.

By Christmas morning, there’s a danger that we’ll draw up the drawbridge, and settle down to an airtight Christmas.  But I want a colander Christmas, one which is full of holes, where the love we share can escape the confines of our comfortable homes to spread cheer to those so easily left outside.  How can we open the paths of love to those who need it most this Christmas?

Crëwch “Nadolig rhidyll” fel y gall y cariad y gallwn ni ei rannu ddianc, medd Esgob Llanelwy

Rwy’n cofio fy mam yn dod adref un tro yn ystod fy mhlentyndod gyda dyfais newydd sbon – cynwysyddion ffasiwn newydd plastig i’w defnyddio yn y gegin. Rwy’n cofio hyn yn awr yn nhymor y Nadolig oherwydd mae’n ymddangos bod yr holl hysbysebion yn portreadu Nadolig sydd ychydig yn rhy daclus, yn rhy berffaith, yn rhy seliedig. Mae’r teulu i gyd wedi ymgasglu’n ddiogel, mae’r anrhegion wedi eu didoli, ac mae popeth yn dda. Mae’n Nadolig Tupperware.

Nid oedd y Nadolig yn daclus – merch feichiog ddi-briod yn ei harddegau, dim lle i aros, pobl cefn gwlad yn gweld gweledigaethau, a dieithriaid yn ceisio sylw o’r Dwyrain. Mewn tro terfynol, mae lladd plant ar raddfa fawr yn anfon teulu ar ffo fel ffoaduriaid i’r Aifft.

Ac nid yw Duw eisiau i’n Nadoligau fod yn daclus. Yn sicr, neges yr angylion yw “Tangnefedd ar y ddaear, ewyllys da i bawb”, ond nid yw’r asiantau y mae Duw yn eu galw i ymgymryd â’r swydd hon heddiw yn “angylion o deyrnasoedd gogoniant” – y ni ydyn nhw. Ni yw’r rhai sy’n gallu dod â heddwch ac ewyllys da – ac nid dim ond i’r rhai sydd agosaf atom ac sydd fwyaf annwyl yn ein golwg ni. Mae Duw yn gofyn i ni feddwl am bobl ddigartref, y rhai heb gysgod, y tlawd, y rhai ar y cyrion, yr unig.

Erbyn bore Nadolig, mae perygl y byddwn yn codi’r bont godi, ac yn setlo i lawr i Nadolig Tupperware seliedig. Ond rwyf eisiau Nadolig rhydyllog, un sy’n llawn tyllau, lle gall y cariad rydym ni’n ei rannu ddianc rhag cyfyngiadau ein cartrefi cyfforddus i ledaenu hwyl i’r rhai sydd mor hawdd eu gadael y tu allan. Sut gallwn ni agor llwybrau cariad i’r rhai sydd ei angen fwyaf y Nadolig hwn?